Parafia Wszystkich Świętych w Krakowie
31-002 Kraków, ul. Kanonicza 11

 


Ogłoszenia parafialne
» informacje «

* * *

Warunki zyskania
» odpustu zupełnego «

* * *

Modlimy się wspólnie

w intencji Parafian i Gości
oraz za zmarłych.

* * *

Kancelaria parafialna
» Zapraszamy «

Ogłoszenia parafialne:

1.        Kalendarz liturgiczny

Dziś V Niedziela Wielkiego Postu. Kościół od dzisiejszej niedzieli zasłania krzyże. Chcemy w tych ostatnich dniach Wielkiego Postu intensywniej towarzyszyć Jezusowi w Jego poniżeniu, męce i śmierci.

Niedziela Palmowa - W przyszłą niedzielę uroczysta procesja z poświęceniem palm na Mszy św. o godz. 11.00. Zapraszamy dzieci z rodzicami.

Nabożeństwa wielkopostne w naszym kościele:

Droga Krzyżowa jest odprawiana w naszym kościele w piątki o godz. 17.15, Gorzkie Żale w niedziele o godz. 17.00.

I piątek miesiąca – w najbliższy piątek po Mszy św. wieczornej nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego z racji I piątku miesiąca. Zachęcamy do spowiedzi przed Mszą św. wieczorną

2.        Baranki wielkanocne i kwesta parafialna

Przy drzwiach kościoła można nabyć jeszcze baranki wielkanocne Caritas.

Panie z Sekcji Charytatywnej kwestują dzisiaj na przygotowanie paczek świątecznych dla niezamożnych parafian. Bóg zapłać za złożone ofiary.

3.        Spotkania ministrantów i lektorów oraz członkiń scholi

Spotkanie ministrantów i lektorów oraz członkiń scholi parafialnej z ks. Tomaszem w tym tygodniu wyjątkowo w sobotę.

4.        Mitingi grypy AA „Kanonicza”

Mitingi grupy AA „Kanonicza” w salce katechetycznej o godz. 19.00 w każdy czwartek. Zapraszamy serdecznie wszystkich, którzy mają problem alkoholowy i pragną coś zmienić w swoim życiu.

5.        Odeszli z naszej wspólnoty parafialnej

+ Józef Rokosz, lat 92, ul. Tarłowska 8/5

Wieczne odpoczywanie, racz mu dać Panie!

  • Czytania na sobotę, 24 czerwca 2017

    Uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela

    (Iz 49,1-6)
    Wyspy, posłuchajcie Mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał Mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki Mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi: Tyś Sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię. Ja zaś mówiłem: Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą. A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela. A mówił: To zbyt mało, iż jesteś Mi Sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela! Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi.

    (Ps 139,1-3.13-15)
    REFREN: Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył.

    Przenikasz i znasz mnie, Panie,
    Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję.
    Z daleka spostrzegasz moje myśli,
    przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę,
    i znasz moje wszystkie drogi.

    Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze
    i utkałeś mnie w łonie mej matki.
    Sławię Cię, żeś mnie tak cudownie stworzył,
    godne podziwu są Twoje dzieła.

    I duszę moją znasz do głębi.
    Nie tajna Ci istota,
    kiedy w ukryciu nabierałem kształtów,
    utkany we wnętrzu ziemi.

    (Dz 13,22-26)
    W synagodze w Antiochii Pizydyjskiej Paweł powiedział: Bóg dał ojcom naszym Dawida na króla, o którym też dał świadectwo w słowach: Znalazłem Dawida, syna Jessego, człowieka po mojej myśli, który we wszystkim wypełni moją wolę. Z jego to potomstwa, stosownie do obietnicy, wyprowadził Bóg Izraelowi Zbawiciela Jezusa. Przed Jego przyjściem Jan głosił chrzest nawrócenia całemu ludowi izraelskiemu. A pod koniec swojej działalności Jan mówił: " Ja nie jestem tym, za kogo mnie uważacie. Po mnie przyjdzie Ten, któremu nie jestem godny rozwiązać sandałów na nogach ". Bracia, synowie rodu Abrahama, i ci spośród was, którzy się boją Boga! Nam została przekazana nauka o tym zbawieniu.

    (Łk 1,76)
    Ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego, gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogę.

    (Łk 1,57-66.80)
    Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: Nie, lecz ma otrzymać imię Jan. Odrzekli jej: Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię. Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: Jan będzie mu na imię. I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: Kimże będzie to dziecię? Bo istotnie ręka Pańska była z nim. Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem, a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.

Dar dla Hospicjum