Parafia Wszystkich Świętych w Krakowie
31-002 Kraków, ul. Kanonicza 11

 


Ogłoszenia parafialne
» informacje «

* * *

Warunki zyskania
» odpustu zupełnego «

* * *

Modlimy się wspólnie

w intencji Parafian i Gości
oraz za zmarłych.

* * *

Kancelaria parafialna
» Zapraszamy «

Ogłoszenia parafialne:

1. Kalendarz liturgiczny

Poniedziałek – rocznica wyboru Papieża Franciszka

Środa – wspomnienie św. Klemensa Marii Hofbauera, kapłana

Piątek – wspomnienie św. Patryka biskupa, patrona Irlandii

Sobota – wspomnienie św. Cyryla Jerozolimskiego Bpa i Dra Kościoła

Zachęcamy do uczestniczenia w nabożeństwach wielkopostnych.

Droga Krzyżowa jest odprawiana w naszym kościele  w piątki o 17.15,

Gorzkie Żale w niedzielę o 17.00.

2. Zbiórka na cele Caritas parafialnej

Panie z koła Caritas naszej parafii po Mszach św. będą zbierać ofiary na pomoc ubogim. Bóg zapłać za każdą ofiarę

3. Mitingi grupy AA „kanonicza”

W każdy czwartek o godzinie 19.00 wieczorem w salce na ul. Kanoniczej 11 odbywa się miting wspólnoty AA, która przyjęła nazwę „Kanonicza”. Serdecznie zapraszamy wszystkich, którzy mają problem alkoholowy i pragną coś  zmienić w swoim życiu

4. Zbiórka ministrantów i lektorów oraz scholi

W każdy wtorek o godz. 17.00 w salce katechetycznej na ul. Kanoniczej 11 odbywa się zebranie ministrantów i lektorów oraz dziewcząt ze scholii parafialnej. Serdecznie zapraszamy.

5. Odeszli z naszej wspólnoty parafialnej

+ Wojciech Maria Pietrzyk, lat 86, Plac na Groblach 16/12

+ S. Anna Biernat, klaryska z klasztoru św. Andrzeja, lat 74

+Janina Kurpiel, lat 90, Plac na Groblach 17/15

  • Czytania na sobotę, 24 czerwca 2017

    Uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela

    (Iz 49,1-6)
    Wyspy, posłuchajcie Mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał Mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki Mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi: Tyś Sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię. Ja zaś mówiłem: Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą. A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela. A mówił: To zbyt mało, iż jesteś Mi Sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela! Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi.

    (Ps 139,1-3.13-15)
    REFREN: Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył.

    Przenikasz i znasz mnie, Panie,
    Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję.
    Z daleka spostrzegasz moje myśli,
    przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę,
    i znasz moje wszystkie drogi.

    Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze
    i utkałeś mnie w łonie mej matki.
    Sławię Cię, żeś mnie tak cudownie stworzył,
    godne podziwu są Twoje dzieła.

    I duszę moją znasz do głębi.
    Nie tajna Ci istota,
    kiedy w ukryciu nabierałem kształtów,
    utkany we wnętrzu ziemi.

    (Dz 13,22-26)
    W synagodze w Antiochii Pizydyjskiej Paweł powiedział: Bóg dał ojcom naszym Dawida na króla, o którym też dał świadectwo w słowach: Znalazłem Dawida, syna Jessego, człowieka po mojej myśli, który we wszystkim wypełni moją wolę. Z jego to potomstwa, stosownie do obietnicy, wyprowadził Bóg Izraelowi Zbawiciela Jezusa. Przed Jego przyjściem Jan głosił chrzest nawrócenia całemu ludowi izraelskiemu. A pod koniec swojej działalności Jan mówił: " Ja nie jestem tym, za kogo mnie uważacie. Po mnie przyjdzie Ten, któremu nie jestem godny rozwiązać sandałów na nogach ". Bracia, synowie rodu Abrahama, i ci spośród was, którzy się boją Boga! Nam została przekazana nauka o tym zbawieniu.

    (Łk 1,76)
    Ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego, gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogę.

    (Łk 1,57-66.80)
    Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: Nie, lecz ma otrzymać imię Jan. Odrzekli jej: Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię. Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: Jan będzie mu na imię. I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: Kimże będzie to dziecię? Bo istotnie ręka Pańska była z nim. Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem, a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.

Dar dla Hospicjum