Historia kościoła Świętych Piotra i Pawła

Nowy parafialny “Przewodnik” po kościele

Kościół Św. Św. Piotra i Pawła został wzniesiony jako pierwszy w Krakowie obiekt architektury barokowej, na miejscu niewielkiej gotyckiej świątyni, która spaliła się w r. 1455.

Budowę Kościoła Św. Św. Piotra i Pawła rozpoczęto w r. 1596 pod kierunkiem Józefa Britiusa, dla przybyłego do Krakowa w r. 1583 zakonu Jezuitów. Następnie budową kierował architekt zakonny Jan Maria Bernardoni z Como. Na skutek błędów budowy mury wznoszonej świątyni zaczęły się rysować tak, że musiano je rozebrać by pogłębić fundamenty. Dopiero budowniczy króla Zygmunta III Wazy, Jan Trevano z Lombardii, w latach 1605-1619 doprowadza ostatecznie budowę do końca.

Plan kościoła i fasady wzorowane są na wczesnobarokowych, jezuickich kościołach rzymskich Il Gesu Vignoli i S. Andrea della Valle Maderny. Kościół wzniesiono na planie krzyża łacińskiego, a zamiast naw bocznych wybudowano dwuszereg połączonych ze sobą kaplic. Przecięcie nawy z transeptem nakryto wielką kopułą.

Godne uwagi:

  1. Dekoracja stiukowa wnętrza kościoła, dzieło włoskiego artysty Jana Chrzciciela Falconiego, wykonana w latach 1619-1633.
  2. W bębnie kopuły, w niszach, umieszczone są złocone posągi czterech Ewangelistów, dzieło Falconiego.
  3. Pomnik bpa Andrzeja Trzebickiego, parapet chóru i anioł nad organami – późniejszy barok ze szkoły Baltazara Fontany.
  4. „Zwycięstwo pod Chocimiem” nad boczna kaplicą, dzieło Aleksandra Jana Tricjusza, malarza nadwornego Jana III Sobieskiego.
  5. „Katedra Rzymska” i „Katedra Antiocheńska” (boczne skrzydła głównego ołtarza) – dzieło Szymona Czechowicza z XVIII wieku.
  6. Pomnik Bartschów – po 1829.
  7. „Ecce Homo” – rzeźba Marcelego Guyskiego z XIX w.
  8. Monumentalne figury Apostołów przed kościołem, barok pochodzenia włoskiego z 1723r.
  9. W prezbiterium znajduje się grobowiec Sługi Bożego ks. Piotra Skargi Pawęskiego (†1612), jezuity, nadwornego kaznodziei królewskiego.

 

Obecnie kościół służy parafii Wszystkich Świętych.